ویزای کار و مجوز کار در کانادا:

هنگامی که پرونده متقاضی ویزای کار کانادا به دست یکی از افسران مهاجرت می رسد وی از جهات مختلف این تقاضا را بررسی می کند. یکی از این جهات توانایی فرد در انجام امور محوله است. این مسأله در پاراگراف a بند ۳ ماده ۲۰۰ آیین نامه های مهاجرتی کانادا IRPR تشریح شده است. طبق این پاراگراف، اگر افسر مهاجرت احساس کند که فرد توانایی انجام کار محوله را ندارد ویزای کار را صادر نخواهد کرد. حتی اگر اداره کار کانادا برای متقاضی مجوز LMIA صادر کرده است (مجوزی که اعلام می کند استخدام این فرد اثر منفی روی بازار کار کانادا ندارد)، باز هم افسر مهاجرت می تواند به استناد پاراگراف مذکور از صدور ویزای کار امتناع بورزد.

افسر مهاجرت به طور معمول از دو راه از آشنایی کافی متقاضی با یکی از زبان های رسمی کانادا مطمئن می شود. راه اول استناد به نتیجه آزمون های زبان مورد قبول اداره مهاجرت یعنی IELTS (آیلتس جنرال) یا CELPIP (سلپیپ) برای زبان انگلیسی و TEF (تف) برای زبان فرانسه است. بدیهی است که اگر نوع شغل به گونه ایست که باید هر دو زبان را بدانید به نفع شماست که در هر دو زمینه نتیجه آزمون ارائه کنید. در غیاب نتیجه آزمون زبان، افسر مهاجرت می تواند متقاضی را مصاحبه کند و به کمک مصاحبه تشخیص بدهد سطح آشنایی متقاضی با زبان های رسمی کشور کانادا در چه حد است. اگر نگران مصاحبه هستید می توانید پیشاپیش نتیجه آزمون یا مدارکی را ارائه کنید که احتمال مصاحبه را کم کند.

چنانچه شما به خدمات ویزای تحصیلی کانادا ، ویزای تحصیلی آمریکا ، دریافت پذیرش  و ویزای دانشجویی نیاز دارید می توانید از پارسه بین الملل آتیه ویژن این خدمات را دریافت نمایید.